O mnie

Nazywam się Remigiusz Józefowicz. Moja przygoda z aparatami rozpoczęła się gdzieś w roku 1988, gdy miałem około 6 lat. Wtedy doszło do pierwszego kontaktu między mną, a Smieną 8M (na niekorzyść tej drugiej). W moich rękach czekała ją totalna destrukcja, choć czynniki pierwsze na jakie została rozkręcona czekały w pudełku na lepsze czasy - aż dorosnę, pokocham fotografię i przywrócę Smienie życie. Tak się jednak nie stało...

Po kilku latach pracy (dość intensywnej, choć jakże amatorskiej) z Soligorem SC-4 zacząłem coraz bardziej poznawać świat fotografii. Miałem okazję fotografować Zenitem, Yashicą, Canonem, Nikonem, aż uznałem, że sprzęt z wyższej półki wyczynia cuda, o których do tej pory mogłem tylko marzyć. Dlatego pod koniec XX wieku zakupiłem wymarzoną lustrzankę, którą po kilku latach zastąpiła cyfrówka. Mimo destrukcyjnych skłonności na początku mojej przygody z fotografią, obecnie nie rozkręcam sprzętu, a wręcz przeciwnie - dbam o niego przesadnie :-)

Ulubione tematy zmieniały się z wiekiem, doświadczeniem i sprzętem. Na początku, jak już wspomniałem, były to prawie wyłącznie krajobrazy i fotografie odwiedzanych miejsc. Obecnie ten rodzaj fotografii wykonuję chyba najrzadziej. Ulubiona tematyka to:

• portrety - przez pierwszych kilka lat mojej przygody z fotografią ludzie byli prawie zupełnie nieobecni na moich zdjęciach. Dzisiaj to prawdopodobnie mój najbardziej ulubiony temat, choć przyznam, że ta dziedzina do najłatwiejszych nie należy. Z tychże powodów ludzie występują dzisiaj na większości moich fotografii;
• opuszczone i zapomniane - sposób na ocalenie od zapomnienia świadków historii, którzy najprawdopodobniej (choć tendencja ta powoli się zmienia) z biegiem lat odejdą do "krainy wiecznych łowów";
• miejsca - ten "rodzaj fotografii" bardzo często połączony jest z wielogodzinnym spacerem lub całodniową wycieczką rowerową. Oprócz relaksu, megabajtów zdjęć jestem bogatszy o historię tych wszystkich miejsc, z którą zawsze wcześniej staram się zapoznać;
• architektura - zabytki, kościoły, zamki, pałace, cerkwie - są ich setki, jeśli nie tysiące, ale każda taka budowla ma swoją historię. Przy fotografowaniu architektury dużą wagę przykładam do estetyki perspektywy;
• repotraż fotograficzny - zawsze tam, gdzie dzieje się coś ciekawego, a że często z różnych imprez gromadzi się sporo zdjęć, wiele z nich zasługuje na osobne serwery;
• zwierzaki i rośliny - choć makrofotografią nigdy się nie zajmowałem na tyle, żeby zrobić zapierające dech w piersiach zdjęcie krzywego zgryzu kobylicy przyleśnej (aczkolwiek jeszcze nie wszystko stracone), od czasu do czasu wyjdę na bezkrwawe łowy;
• oczywiście wszystkie te tematy mogą się wzajemnie przenikać, nie mieć ze sobą nic wspólnego, albo należeć do zupełnie innego rodzaju fotografii, której nie można jednoznacznie zaszufladkować. Tak czy inaczej fotografować można wszystko, kwestia tylko sposobu realizacji pomysłu :-)